DICHTBIJ
Bekendmaking
In een inspirerende en vriendschappelijke samenwerking hebben Wendelmoet Langerak en Mariette van Olffen-Frankhuisen een losbladig boekje gemaakt, getiteld ‘Dichtbij’.
Hierin zijn 11 tekeningen en 11 gedichten gebundeld.
Wij zijn verheugd over deze nieuwe creatie!
Het boekje is te bestellen via: m.vanolffen@kpnmail.nl
Prijs € 22,- excl. porto
De appelboom
Ik zie je staan, een appelboom
je treft me in mijn hart
zo scheefgegroeid, verwrongen 
verwilderd en verward.
Je bast gescheurd, gebarsten
in vele tinten groen
scheuren, spleten, gaten
ik heb met je te doen.
Toch sta je sterk geworteld
geen kern, maar wel een hart
met zacht mos op de bodem
je maakt een nieuwe start.
Een deel van jou is oud,
doorleefd en vraagt erbarmen
een ander deel is nieuw geënt
en doet je stam omarmen.
Zo vlecht het oud en nieuw inéén
en reikhalst naar de lucht
wat op vergane glorie leek
draagt straks weer volop vrucht.
Mariëtte, 2003
Liefde 
Liefde koestert en omhult
verbindt verwonding en vervult.
De donk’re nacht wordt opgelicht
geheeld wat schijnbaar was ontwricht.
In stilte wordt het hart gehoord
een diepe bron wordt aangeboord.
Wat leegte leek blijkt gouden grond
waarop IK al die tijd bestond.
Mariëtte, 2003
OBJECTEN en HEILIGE HUISJES (sferen)
Ik maak objecten en richt doosjes en kistjes in. Ik noem het ‘heilige huisjes’, maar het zijn eigenlijk sferen, die ik probeer te ‘vangen’.
Het materiaal waar ik gebruik van maak, vind ik op verlaten en desolate locaties, zoals een havengebied, stranden, industrieterreinen. Daar is van alles te vinden, dat aangetast is door de tijd. Juist dát vind ik mooi: stukken roest, oude stootbumpers van vissersboten, door zon, water en wind aangetaste houtjes, de oude ijzers van een vergaan rieten dak. Pure schoonheid.
Nu ik hier al enige tijd mee bezig ben, zie ik dat er een ontwikkeling plaatsvindt. Aanvankelijk was ik er vooral op gericht om er iets moois en bijzonders van te maken. De vorm was daarin zeer bepalend. En nu merk ik dat de vorm weliswaar nog steeds belangrijk is, maar dat ik steeds meer zoek naar werkelijk persoonlijke expressie, waarbij het niet meer persé gaat om iets moois. Integendeel, wat ik nu maak is rauw en donker, maar dichter bij een (ziele)sfeer, waarin ik mij thuis voel.
Paul
